Uwielbiam się uczyć, mogłabym chłonąć wiedzę na temat świata zwierząt i psychologii dniami i nocami. Są to takie dwie moje największe pasje. W ostatni weekend byłam na kursie Felinoterapii i jestem zachwycona, aż chciałoby się podjąć pracę już teraz, natychmiast. Ale akurat w moim przypadku nie ma jeszcze takiej możliwości, żaden z moich kotów nie został jeszcze dobrze przygotowany do bycia kotem pracującym
Kurs
Wybrałam kurs u Pani Marty Niemiec-Fiutowskiej, ponieważ organizowała wcześniej kurs felinoterapii w PAZiA, niestety przez to, że było mało chęnych, to zninął on z oferty. Ponadto Pani Marta ma bardzo dużą wiedzę o pracy z osobami z różnymi niepełnosprawnościami oraz sama jest kocią behawiorystką. Wymaga ona, aby felinoterapeuci byli też behawiorystami, co bardzo popieram. Żeby dobrze współpracować ze swoim zwierzęciem trzeba szczegółowo zapoznać się z behawiorem kotów, ich potrzebami, a także komunikacją. Ponadto kurs na rynku jest dość unikatowy, ponieważ pokazuje jak łączyć felinoterapię z zajęciami TUS (trening umiejętności społecznych). Bardzo polecam go tym, którzy zastanawiają się jeszcze, jaki kurs felinoterapii wybrać.
Kot terapeutyczny
I to jest między innymi powód, dlaczego jeszcze nie mogę zacząć prowadzić zajęć. Oba moje koty nie są jeszcze przygotowane do pracy, a Vesna jest jeszcze za młoda. Poszłam na kurs, żeby dowiedzieć się m.in. jak przygotować kota do felinoterapii, jakie cechy powinien mieć taki kot, w jakim wieku kot może zacząć pracę, jak stworzyć komfortowe warunki do pracy dla kota oraz jakie zasady powinny zostać ustalone z uczestnikami felinoterapii. Na wszystkie te pytania uzyskałam odpowiedzi, a nawet na jeszcze więcej!
Dla kogo taka praca
Na pewno dla kogoś, kto lubi pracę z ludźmi. A to trudna praca, wymaga bardzo dużo własnych zasobów, regularnego zaspakajania własnych potrzeb oraz dobrego kontaktu z własnymi emocjami. Ponadto dużo empatii i wyrozumiałości. Ważna jest znajomość jak funkcjonuje osoba w chorobie lub zaburzeniu. Oprócz tego, trzeba bardzo dobrze poznać behawior zwierzęcia, które ma pracować w zooterapii oraz lubić pracę ze zwierzętami, bo zanim zaczniemy pracować z pacjentami, to trzeba zrobić ogrom pracy związany z przygotowaniem zwierzęcia do pracy.
Uczestnicy felinoterapii
Najczęściej felinoterapię dedykuje się dzieciom i osobom starszym. Ale zooterapię można prowadzić tak na prawdę z każdą grupą wiekową, ważne tylko, aby odpowiednio zaprojektować scenariusz zajęć. Uczestnik nie może wykazywać zachowań agresywnych wobec zwierząt, ponieważ mogłoby dość do poważnego naruszenia dobrostanu zwierzęcia, a przecież najważniejsze w zooterapii jest zapewnić zwierzęciu komfortowe warunki pracy. Dla zwierząt taka praca już jest bardzo obciążająca i należy uważać z tym jak bardzo ma ono wypełniony grafik pracy.
Moje plany
Obecnie jestem już dogoterapeutą, felinotrapeutą oraz uczę się na kierunku Terapeuta Zajęciowy. Chcę jeszcze zrobić parę kursów, takich jak arteterapia, integracja sensoryczna i TUS. Myślę, że w ciągu roku, dwóch rozszerzę swoją ofertę właśnie o zooterapię. Po głowie chodzi mi też lagoterapia czyli terapia z udziałem królików, ostatnio bardzo dużo zgłębiałam wiedzy na ich temat, bo mam duży sentyment, jako dziecko miałam kiedyś króliki. Na pewno zauważyłam poważną dziurę w ofertach szkoleń zoologicznych, nie znalazłam dobrego kursu z behawioru królików.
Na pewno czeka mnie duża ilość pracy, mam jeszcze w kolejce do certyfikacji Mavis, na razie na pierwszym planie był Nosework i raczej jeszcze zostanie, bo muszę przygotować suczki do grudniowych zawodów. Połowę przyszłego roku zaplanowałam na kurs Dogfitness, więc przygotowywanie Mavis do egzaminu na psa dogoterapeutycznego pewnie zaplanuję na drugą część 2024. Ale, żeby nie było, przygotowanie psa do dogoterapii nie trwa tylko pół roku, ćwiczy się z nim przez całe życie, my po prostu mamy do ogarnięcia jeszcze komendy słowne (Mavis głównie reaguje na gesty), bo tego wymaga organizacja, w której certyfikuję psa. A w wakacje czekają na mnie jeszcze praktyki zawodowe z Terapii Zajęciowej.
